Dźwięki beatboxu

wykres dźwiękowy

Wykres dźwiękowy

Dźwięki beatboxowe to przede wszystkim perkusja. Właśnie od nauki stopy, werbla i hihatu i układania ich w rytmy rozpoczyna się przygoda większości beatboxerów. Mimo, że te trzy dźwięki podstawowe brzmią zazwyczaj podobnie, można osiągnąć ich unikalne brzmienie i wypracować własny styl.

Ten dział skierowany jest przede wszystkim do początkujących beatboxerów, ale także tych, którzy chcą zwiększyć moc i brzmienie swoich dźwięków. Nie chciałbym tu dawać jedynej słusznej instrukcji tworzenia beatboxu, dlatego potraktuj te wskazówki jako bazę do budowania własnych beatboxowych patentów.

Podstawowa Perkusja

Podstawowe perskusyjne dźwięki beatboxu to stopa, werbel i hihat. Nazwy te pochodzą od elementów akustycznego zestawu perkusyjnego. Wszystkie dźwięki perkusyjne to dźwięki wybuchowe, inaczej głoski zwarto-wybuchowe, plozywne. Oznacza to, że każdy z tych dźwięków produkuje się zaciskając odpowiednie miejsce w jamie ustnej, sprężając powietrze i nagle rozluźniając napięte miejsce. Szybko wylatujące sprężone powietrze stworzy dźwięk - tym mocniejszy i głośniejszy, im bardziej sprężone było powietrze i im szybciej nastąpiło rozprężenie. Pomyśl o balonie, z którego powoli uchodzi powietrze, a także o balonie, który przebijasz igłą. Który dźwięk jest głośniejszy? Oczywiście dźwięk, przy którym większe ciśnienie powietrza uwalniane jest w szybszym czasie.

Stopa

Stopa to bęben basowy, uderzany pałką na naciągu, poruszaną poprzez naciśnięcie stopą perkusisty. Bęben ten wydaje niski punktowy dźwięk, który stanowi jedną z podstaw rytmu. Stopa w perkusji akustycznej może być pusta w środku, wtedy wydaje głuchy i długo wybrzmiewający dźwięk. Może być też wytłumiona, poprzez wyłożenie gąbkami lub innymi materiałami dźwiękochłonnymi. W tym drugim przypadku dźwięk stopy to krótkie puknięcie bez echa.

Stopa w perkusji elektronicznej może mieć właściwie dowolnie ukształtowaną obwiednię, ale praktycznie zawsze będzie miała krótki atak i w zakresie częstotliwości umieścimy ją pomiędzy subbasem, który gra najniżej, a basem, który gra odrobinę wyżej. Miksując nagranie, warto zrobić w linii basu miejsce (tworząc 'dołek' w linii basu na wybranej częstotliwości stopy) na odpowiednie umieszczenie stopy w miksie. Spowoduje to, że stopa i bas dobrze zabrzmią razem, nie zachodząc dźwiękowo na siebie - trzeba o to zadbać szczególnie na odcinku basowym, gdzie energia akustyczna jest największa.